Donderdag 27-7-2017 Cambridge

Vandaag veel geshopt.

 

En een fantastische Evensong gezongen in St John’s College. Er werd afgesloten met een prachtige hymn ‘All my hope on God is founded’.

 

Ook de bonte avond was erg gezellig. Uitgebreider verslag volgt nog.

 

 

Lees meer

Maandag 24-07-2017

Geschreven door Eric van Santen:

Vandaag konden we een beetje uitslapen ontbijt was gepland om 9.00u.Voor het ontbijt was er echter al ochtend gymnastiek. Vrijwel alle choristers waren daarbij aanwezig. Daan deed niet mee, had ineens last van zn voet/enkel. Gelukkig bleek dit van korte duur.

Een deel heeft heerlijk buiten ontbeten, terwijl de rest in de benauwde volle ontbijtruimte zat. Na het ontbijt was er tijd om wat te pierewaaien, lezen, douchen, kleren passen van andere choristers etc.

Rond 11u werd er o.l.v. Sanne een spel gespeeld in de tuin. Voor het ‘levend ganzenbord’ had ze samen met Rosanne tal van vragen bedacht m.b.t. het koor, maar er kwamen ook fysieke opdrachten zoals een levende piramide en een rondje om het gebouw rennen. Alle opdrachten werden omgezet in punten die d.m.v. boontjes uitgekeerd werden. Doel was niet om z.s.m. het parcours af te leggen, maar om zoveel mogelijk boontjes te verzamelen. Als extra moeilijkheid kreeg elk groepje een rauw ei mee dat heel MOEST blijven, en niet door de spelleidster gevonden mocht worden. (meer…)

Lees meer

Tewkesbury Abbey 23-7-2017

Geschreven door Eric van Santen:

Vandaag was een lange en intensieve dag. Deze begon met een Engels ontbijt om kwart voor acht. Rond half 9 zijn we afgereisd naar de Abbey waar we gister al gezongen hebben. De vicar was vol lof over de meiden.

Vanaf half 10 hebben we de hele orde van dienst nog eens doorgenomen, want de eerste echte mis (Sung Eucharist) was aanstaande. Er komt heel wat kijken bij zo’n liturgie. Alle stukken hadden we gister al een keer in de kerk door gezongen. Ook hebben we met de vicar het hele boekje doorgenomen.

De mis was erg indrukwekkend. Een van de voorgangsters zong het Evangelie (Matt 13.24-30,36-43) midden in de kerk tussen de mensen. Bijzonder om mee te maken. Alles werd ook ruim voorzien van wierook. De meiden hebben echt ervaren waar zo’n mis van Britten voor geschreven is. Na een mooie preek over ‘wheat and weeds’ begon de dienst van de tafel. Het koor mocht als eerste ter communie, maar je kon ook een zegening van de priester krijgen. Hierna werd tijdens het uitreiken van de communie aan de kerkgangers het Angus Dei gezongen, en dat terwijl de mensen tussen het koor stonden.

Als Anthem werd A Song of Trust gezongen.

Na de dienst hebben we heerlijk gegeten in The Bell, tegenover de kerk. Met als verrassing een toetje van warme chocolade brownie met ijs!

Onder leiding van Eric hebben we een rondje door de stad gelopen, langs de rivier, de oude watermolen met sluis en door de Victoriaanse tuin. Rond half 4 zijn we weer naar de kerk gegaan voor een repetitie van de Evensong.

Onder de aanwezigen was ook de organist (echtgenoot van een van de voorgangers ’s ochtends), die eigenlijk vakantie had. Na afloop hebben we nog een fotosessie gedaan op het altaar. De super vriendelijke vicar stelde nog voor om voor het koor te gaan liggen, maar dat konden we natuurlijk niet toestaan!!

Hierna heeft Sietze zich nog even kunnen uitleven op het bijzondere Grove-orgel dat ergens begin 1900 voor een wereldtentoonstelling is gebouwd. Daan stond met Daniël pal onder het orgel, maar de kleine sliep onverstoorbaar verder.

The Tearoom bij de Abbey heet “Touching Souls”. Dat hebben de choristers ook bereikt bij tal van aanwezigen vandaag, maar ook bij hun zelf.

Rond achten waren we weer in de jeugdherberg alwaar we nog broodjes gegeten hebben en allen behalve ondergetekende heerlijk op tijd zijn gaan slapen. Morgen uitslapen!

Lees meer

Het Wilhelmus

Wij zijn van de lunch van Anne kilo’s aangekomen.

Alle toga’s pasten gelukkig nog wel.

Tante Rina (koormoeder) was aanwezig in de ochtendgymnastiek.

 

Ilse haar kuiten bleven terugkomen in elk gesprek.

Steile hellingen en speldbochten is wat onze busjes trotseerden.

 

De evensong ging even goed als de grappen van Daan vielen.

En ook oude foto’s van Familie de Vries hadden een hoog vermakelijkheidsgehalte.

Zoals gebruikelijk eindigen wij deze avond met Weerwolven.

Eric van Santen droeg vandaag twee brillen.

Lees meer

Woensdag 8 t/m vrijdag 10 juli 2015

Woensdag 7 juli en donderdag 8 juli

We hebben net heerlijk gegeten, het is nog prachtig mooi weer buiten en we zijn aangekomen bij de laatste avond van onze reis. De afgelopen twee dagen zijn we vanuit Milton Keynes naar Cambridge gereden (klein uurtje) om deze prachtige stad te verkennen en, nog belangrijker, er te zingen.

Woensdagmorgen bezochten we Selwyn College waar Sarah MacDonald Director of Music is. We hebben anderhalf uur met haar gewerkt aan Laudate Pueri van Mendelssohn, de Responses van Moore en Psalm 119 – allemaal stukken die geprogrammeerd stonden voor de evensong in St. John’s later op de dag. Wat krijg je energie van haar enthousiasme en humor! Met zo nu en dan een kleine vertaling naar het Nederlands, was het prima te volgen en hebben we weer veel geleerd, nieuwe ideeën opgedaan en bevestiging gekregen dat we op de goede weg zijn. Een aantal dingen van de masterclass van drie jaar geleden, wist ze zich nog te herinneren en ze complimenteerde de meiden met de vordering die ze hebben gemaakt. De girl choristers van Ely willen ook heel graag op reis en we gaan de mogelijkheden onderzoeken om hun in Nederland te ontvangen. Na afloop gingen de choristers lunchen en werd ik nog even bijgepraat door Sarah over de nieuwste muziek voor upper voices e.d. Wat een kostbare samenwerking en wat een geweldig mens.

IMG_3764

Na de lunch gingen we op ons gemak richting de rivier Cam, waar Cambridge naar genoemd is. Over één van de historiche bruggen liepen we richting centrum. Er ontstond een uitgelaten en opgewonden sfeer – dit kennen we! Het feest der herkenning. Overal om je heen hoorde je: weet je nog?… En daar was… en toen kwamen we… en die Chinezen…. En daar heb ik mijn shirtje gekocht…. En, ik zie St John’s al!….Cambridge is en blijft ook gewoon zeer indrukwekkend met meer dan 30 colleges en chapels. Alsof de tijd stil heeft gestaan. En uiteraard pronkt King’s College als kers op de taart er als groot hoogtepunt middenin.

Bij St. John’s College aangekomen, ontmoetten we de verger, Stephen Stokes – even hartelijk en gastvrij als altijd. Na een korte repetitie waarin we even de puntjes op de i zetten n.a.v. de masterclass van ’s morgens, was er tijd om even wat te eten en drinken voor de evensong begon. De laatste van de reis! Net als bij de vorige evensong en het lunchconcert mochten we niet mopperen over de opkomst. We hebben visitekaartjes laten maken en Cees Langebeeke is bezig geweest met de verspreiding hiervan. En hij had eer van zijn werk!

St. John’s Chapel is in alle opzichten, ook akoestisch, een fantastische ruimte. Heerlijk musiceren met een stel meiden die zich op hun gemak voelde en alles konden geven. De opa van Marin en Anne Sinclair heeft met een mooi Schots accent de lezingen en gebeden verzorgd. Onze trouwe ‘groupies’ die we elke dag bij de evensong weer zagen, zaten als een coconnetje om het koor heen. Het was een prachtige dienst en een waardige afsluiting van de serie evensongs.

Na afloop gingen we bij Jamie Oliver pizza eten. Hannah had praatjes voor tien en de andere girls trouwens ook! Volgens mij mag ik blij zijn dat ik rustig met Hannah en Annelies in een auto zat op de terugweg, want in de busjes gingen de remmen los (als ik de chauffeurs moet geloven). En dat is ook logisch na zulke intensieve, prachtige en spannende dagen.

Donderdagmorgen hebben we heerlijk uitgeslapen (de meesten…) na het ontbijt zijn we weer richting Cambridge vertrokken. De ponden zakgeld branden al de hele week in hun zakken en nu was het moment aangebroken: winkelen en punteren in deze unieke stad. Als ik zie wat het resultaat na 3 uur was, is iedereen goed geslaagd. We hadden geluk, want het werd heerlijk weer met een graadje of 25. Dus ideaal punterweer. Ons puntervaarder (hoe noem je zo iemand???) heette Ollie en studeert momenteel in Maastricht. Hij vertelde ons interessante wetenswaardigheden terwijl we aan de achterkant van de beroemdste colleges voorbij voeren. Zo weten we nu bijvoorbeeld dat Cambridge eigenlijk opgericht is door een stel gevluchte moordenaars, dat Trinity College het rijkste college van heel Cambridge is, dat de puntervaarder van het bootje naast ons (met Daan en Annelies + girls) nog als jongetje bij King’s College Choir had gezongen en dat zelfs Mr. Bean in Cambridge heeft gestudeerd!

Na het punteren moest een aantal meisjes nog even de stad in, want in die ene snoepwinkel kon je waarschijnlijk wel je laatste pond slijten… Ook de fudgewinkel werd druk bezocht. Ik kon de verleiding ook niet weerstaan, hoe belachelijk duur het ook was…

IMG_3102

Eenmaal weer bij het jeugdherberg aangekomen, gingen Anne en Rina heerlijke nasi voor ons maken. De meiden gingen de tuin in om nog van het weer te genieten. Wat hebben ze lekker gekookt. Iedereen had ook erg trek en binnen een mum van tijd stond iedereen weer in de rij om een tweede keer op te scheppen. Je boft maar met zulke lieve koorouders! Daarna was het tijd om de tassen in te pakken. In sommige gevallen was dit een bereklus en duurde het iets langer dan gepland.

En toen was het tijd voor gekheid en spelletjes. Maria, Eline en Carlijn hadden iets leuks bedacht dat we nog even buiten hebben gedaan. Daarna hadden Eva en Judith een improvisatiespel bedacht dat voor veel hilariteit zorgden, en waarvan ik nog steeds vind dat mijn team had moeten winnen! Niks gelijkspel!! En na nog een teamspel van Carlijn en Eline kwam de verrassing van de avond. De 9 oudste choristers hadden namelijk onder leiding van Rosanne een a capella versie van ‘Don’t stop the music’ ingestudeerd. Roos kwam op het idee doordat ze in de film Pitch Perfect dit nummer in a capella versie hoorde. Voor de reis aan heeft ze dit uitgeschreven (vijfstemmig) en hebben ze het ingestudeerd. Wat een geweldige verrassing en wat hebben jullie dat knap uitgevoerd! We hebben het gelukkig op film vastgelegd.

Vrijdag 10 juli

Vrijdagmorgen was het erg vroeg dag, want we wilden om 08:15 uur vertrekken. Een negental choristers werden door hun ouders om 08:00 uur opgehaald. Een aantal ouders moesten al behoorlijk vroeg uit de veren om er op tijd te zijn. Nadat we afscheid hadden genomen en nog een mooi Engeland aandenken hadden gekregen, gingen we op pad. Het was druk op de weg en het bleef druk op de weg… Desalniettemin hadden de choristers er geen last van. Nadat we Inge, Lieke en Judith bij een parkeerplaats in Calais bij hun ouders hadden gebracht, konden wij door naar Roden. Een tussenstop bij de McDonalds in Breda was natuurlijk noodzakelijk en al helemaal traditie. Uiteindelijk waren de bussen rond 23:15 uur bij de Kapel.

We zijn met een stel geweldige kinderen op reis geweest en dankzij het team die zich elke dag voor 100% inzette voor deze meiden, kunnen we terugkijken op een prachtige ervaring. Anne, Rina, Daan, Annelies en Sietze: ontzettend bedankt voor jullie grote bijdrage!

 

Lees meer

Dinsdagavond 7 juli 2015

Beste allemaal,

Het is dinsdagavond en we zijn net weer terug bij de Jeugdherberg in Milton Keynes. We hebben net een fantastische evensong in Ely Catedral gehad. Het is hoogtijd om inhoudelijk wat meer te vertellen over dat waar we voor gekomen zijn: het zingen van de evensongs en een lunchconcert.

Zaterdagmiddag waren we te gast bij een dienst in Ely Cathedral waarvan het muzikale deel in handen van Sarah MacDonald en haar girl choristers was. We hadden gelukkig gereserveerde plaatsen, want het was druk in de kathedraal: er werden een tiental priesters ingewijd. Sarah waarschuwde ons nog dat het gesproken en gezongen woord niet helemaal in verhouding zou staan, maar toch was het zeer de moeite waard. De meiden van Ely Cathedral zijn gemiddeld wat ouder en zongen in deze dienst samen met de mannen van het kathedraalkoor. Een lastige Sanctus, Benedictus en Agnus Dei van Jonathan Dove werd met de grootste gemak neergezet. Een prachtige, ontspannen klank bleef mij bij. Ook ervaar je de ruimte (heel bijzonder!) heel anders dan wanneer je er gaat zitten en tot rust komt. Behalve de muziek, vallen dan ook de eeuwenoude tradities en gebruiken op hun plaats.

IMG_3757

We mochten onze spullen in de Canonry (verblijf van de girl choristers) laten. Toen we dit na de dienst op gingen halen, bleken de girl choristers van Ely net zo uitgelaten te zijn als de Nederlandse na een goede optreden. Wat ook bijzonder was: op het aankondigingsbord van het kosthuis stonden leuke en zeer herkenbare opmerkingen. Dingen als: niemand mag het dorp in voordat de kamers opgeruimd zijn, en, om 21.30 gaan de lampen uit en moeten alle tassen ingepakt zijn. Dit laatste, aangezien ze de volgende dag naar huis gingen voor de vakantie.

Zondagmiddag waren we te gast in St. Peter Mancroft in Norwich. We werden gastvrij ontvangen en dankzij Cees Langebeeke hingen de toga’s al klaar. We hebben ons omgekleed en zijn gaan repeteren. Sietze koos er voor om het orgel tegen de westwand te gebruiken voor alle begeleidingen. Dit orgel had veel meer mogelijkheden dan het (vrij kleine) koororgel. Aangezien de kerk niet overdreven groot was, was dit een goede optie. We hadden Magnificat en Nunc Dimittis in G van Peter Aston geprogrammeerd en dit bleek een goede keus te zijn geweest, want de Director of Music van St Peter Mancroft , Jody Butler, vertelde mij dat Aston aan de Universiteit van Norwich doceerde en haar nog had les gegeven. Hij is in 2013 overleden en ter nagedachtenis is er een herdenkingsconcert met veel van zijn muziek uitgevoerd met o.a. deze Magnificat en Nunc Dimittis. Deze kerk heeft een girls choir en een gemengd boys en girls choir. De term girls choir bleek echter nogal misleidend: de choristers zijn tussen de 15 en 25 jaar.

Kort voor de evensong werden we even bijgepraat over de gang van zaken rond de processie, recessie en andere logistieke zaken. Dit veroorzaakte wel wat spanning in de groep, want het was niet mogelijk om dit nog te voren te oefenen. En dan sta je klaar om de eerste evensong in Engeland te gaan zingen en krijg je wel even een brok in je keel. Het was een prachtige, geconcentreerde evensong met nog wel wat gespannen gezichtjes. Hoe gaat dit allemaal? Mooi om te merken dat de seniors de juniors meenemen en duidelijk een voorbeeldfunctie hadden. Na afloop spraken we veel enthousiaste mensen. Jody Butler gaf de girls een groot compliment en had het prachtig gevonden. De verger vroeg of we hier een wekelijkse traditie van konden maken… nou, wat mij betreft graag!

Maandag zou een drukke dag worden: vanaf 10.30 uur repetitie in Norwich Cathedral; 13.00 uur lunch concert; 13.45 uur processie en recessie oefenen met de verger; 15.45 uur repetitie voor de evensong; 17.30 uur evensong. Aan het eind van de dag voelde het een beetje alsof de kathedraal van ons was! We werden bij aankomst in een zeer moderne, lichte Song School gelaten. Daar hebben we ons omgekleed voor de repetitie. Voor het lunchconcert stonden we in de ‘nave’ (schip) van de kerk. Wat is het prachtig om in zo’n geweldige ruimte te musiceren. De klank krijgt vleugels. Op het programma stond o.a: Laudate Pueri en Veni Domine van Mendelssohn, Behold now praise the Lord van Harris, A Song of Wisdom en A Song of Peace van Stanford. Sietze heeft een grote improvisatie (Een vaste burcht) laten horen waarbij vooral de prachtige Engelse tongwerken een prominente rol speelden.

IMG_3727

Na het lunchconcert wachtte de verger ons op en in sneltreinvaart werd ons even uitgelegd en voorgedaan hoe het verloop van de dienst zou zijn. Na afloop trok ik mij even terug in een stil hoekje om de waterval van informatie te verwerken en vooral… op te schrijven. ’s Middags hadden we tijd om het allemaal te oefenen en dat gaf veel rust. Het was heel fijn zingen in het prachtige koor van deze kathedraal. Een van de mooiste ‘ choirs’ die ik ooit gezien heb. We hadden voor deze evensong Psalm 32, 33 en 34 op de liturgie staan. De meiden hadden op de heenreis in de bus de Psalmen al vast even doorgenomen en dat scheelde een heleboel, want dat uurtje repeteren in de ‘ choir stalls’ is heel snel voorbij. Verder stonden de Magnificat en Nunc Dimittis van Christopher Robinson en de Preces en Responses van Philip Moore op de liturgie. We hadden een bijzondere cantor die de afwijkende Preces en Responses van Moore kennelijk niet goed had voorbereid en van blad zingen was niet zijn sterkste kant… Jammer, maar heel knap van de choristers om toch de driestemmige inzetten zuiver te pakken na alternatieve slotnoten… Over het algemeen was het heerlijk musiceren en werden we uitvoerig bedankt na afloop. De spanning was al een stuk minder dan tijdens de eerste evensong en de girls zongen, liepen en bogen als doorgewinterde Engelse choristers. Een inspannende, maar zeer inspirerende dag.

 

Dinsdags maakten we de schuif van Jeugdherberg Blaxhall naar Milton Keynes: dit voelde als thuiskomen (bekend van de reis van 3 jaar geleden). Daarna gingen we op pad naar Ely Cathedral. Ook hier hingen de toga’s al weer klaar voor ons in de vrij krappe Song School. Terwijl Sietze het orgel verkende, namen wij de Preces en Responses van Herbert Sumsion al vast door. Daarna ontmoetten we de verger bij de ‘choir stalls’ en werd het logistieke deel van de dienst met ons doorgenomen. Vandaag zongen we o.a. de Canticles van Peter Aston en A Song of Wisdom van Stanford. Wat een indrukwekkende compositie is dat laatste toch. Vooral nu we konden genieten van een echt Engels orgel die met alle crescendo’s en diminuendo’s van het koor mee kon ‘ swellen’ . Over het algemeen zijn de diensten goed bezet: mede dankzij onze ‘ groupies’ (ouders) met wie we elke dag weer een blij weerzien hebben. Na de dienst kregen we een groot compliment van de Cantor: ‘ jullie hebben de lat heel hoog gelegd voor de visiting choirs die deze zomer nog na jullie komen. Ik durf nu al te zeggen dat jullie het beste visiting choir van dit seizoen zijn.’ Je zag de meiden groeien. Eén van de moeders van een chorister van Ely Cathedral sprak een aantal seniors aan om hun te bedanken en te complimenteren. Trouwens, we kwamen er zaterdag na de dienst door Sarah’s meiden achter dat er ook een Nederlands meisje op haar koor zit. Haar familie is verhuisd naar Engeland en zij heeft het hier geweldig naar haar zin. Toch maar een osudervergadering als we weer in Nederland zijn beleggen en kijken of ik 23 stellen ouders zo gek krijg om te emigreren….

 

Lees meer