Woensdag 8 t/m vrijdag 10 juli 2015

Woensdag 7 juli en donderdag 8 juli

We hebben net heerlijk gegeten, het is nog prachtig mooi weer buiten en we zijn aangekomen bij de laatste avond van onze reis. De afgelopen twee dagen zijn we vanuit Milton Keynes naar Cambridge gereden (klein uurtje) om deze prachtige stad te verkennen en, nog belangrijker, er te zingen.

Woensdagmorgen bezochten we Selwyn College waar Sarah MacDonald Director of Music is. We hebben anderhalf uur met haar gewerkt aan Laudate Pueri van Mendelssohn, de Responses van Moore en Psalm 119 – allemaal stukken die geprogrammeerd stonden voor de evensong in St. John’s later op de dag. Wat krijg je energie van haar enthousiasme en humor! Met zo nu en dan een kleine vertaling naar het Nederlands, was het prima te volgen en hebben we weer veel geleerd, nieuwe ideeën opgedaan en bevestiging gekregen dat we op de goede weg zijn. Een aantal dingen van de masterclass van drie jaar geleden, wist ze zich nog te herinneren en ze complimenteerde de meiden met de vordering die ze hebben gemaakt. De girl choristers van Ely willen ook heel graag op reis en we gaan de mogelijkheden onderzoeken om hun in Nederland te ontvangen. Na afloop gingen de choristers lunchen en werd ik nog even bijgepraat door Sarah over de nieuwste muziek voor upper voices e.d. Wat een kostbare samenwerking en wat een geweldig mens.

IMG_3764

Na de lunch gingen we op ons gemak richting de rivier Cam, waar Cambridge naar genoemd is. Over één van de historiche bruggen liepen we richting centrum. Er ontstond een uitgelaten en opgewonden sfeer – dit kennen we! Het feest der herkenning. Overal om je heen hoorde je: weet je nog?… En daar was… en toen kwamen we… en die Chinezen…. En daar heb ik mijn shirtje gekocht…. En, ik zie St John’s al!….Cambridge is en blijft ook gewoon zeer indrukwekkend met meer dan 30 colleges en chapels. Alsof de tijd stil heeft gestaan. En uiteraard pronkt King’s College als kers op de taart er als groot hoogtepunt middenin.

Bij St. John’s College aangekomen, ontmoetten we de verger, Stephen Stokes – even hartelijk en gastvrij als altijd. Na een korte repetitie waarin we even de puntjes op de i zetten n.a.v. de masterclass van ’s morgens, was er tijd om even wat te eten en drinken voor de evensong begon. De laatste van de reis! Net als bij de vorige evensong en het lunchconcert mochten we niet mopperen over de opkomst. We hebben visitekaartjes laten maken en Cees Langebeeke is bezig geweest met de verspreiding hiervan. En hij had eer van zijn werk!

St. John’s Chapel is in alle opzichten, ook akoestisch, een fantastische ruimte. Heerlijk musiceren met een stel meiden die zich op hun gemak voelde en alles konden geven. De opa van Marin en Anne Sinclair heeft met een mooi Schots accent de lezingen en gebeden verzorgd. Onze trouwe ‘groupies’ die we elke dag bij de evensong weer zagen, zaten als een coconnetje om het koor heen. Het was een prachtige dienst en een waardige afsluiting van de serie evensongs.

Na afloop gingen we bij Jamie Oliver pizza eten. Hannah had praatjes voor tien en de andere girls trouwens ook! Volgens mij mag ik blij zijn dat ik rustig met Hannah en Annelies in een auto zat op de terugweg, want in de busjes gingen de remmen los (als ik de chauffeurs moet geloven). En dat is ook logisch na zulke intensieve, prachtige en spannende dagen.

Donderdagmorgen hebben we heerlijk uitgeslapen (de meesten…) na het ontbijt zijn we weer richting Cambridge vertrokken. De ponden zakgeld branden al de hele week in hun zakken en nu was het moment aangebroken: winkelen en punteren in deze unieke stad. Als ik zie wat het resultaat na 3 uur was, is iedereen goed geslaagd. We hadden geluk, want het werd heerlijk weer met een graadje of 25. Dus ideaal punterweer. Ons puntervaarder (hoe noem je zo iemand???) heette Ollie en studeert momenteel in Maastricht. Hij vertelde ons interessante wetenswaardigheden terwijl we aan de achterkant van de beroemdste colleges voorbij voeren. Zo weten we nu bijvoorbeeld dat Cambridge eigenlijk opgericht is door een stel gevluchte moordenaars, dat Trinity College het rijkste college van heel Cambridge is, dat de puntervaarder van het bootje naast ons (met Daan en Annelies + girls) nog als jongetje bij King’s College Choir had gezongen en dat zelfs Mr. Bean in Cambridge heeft gestudeerd!

Na het punteren moest een aantal meisjes nog even de stad in, want in die ene snoepwinkel kon je waarschijnlijk wel je laatste pond slijten… Ook de fudgewinkel werd druk bezocht. Ik kon de verleiding ook niet weerstaan, hoe belachelijk duur het ook was…

IMG_3102

Eenmaal weer bij het jeugdherberg aangekomen, gingen Anne en Rina heerlijke nasi voor ons maken. De meiden gingen de tuin in om nog van het weer te genieten. Wat hebben ze lekker gekookt. Iedereen had ook erg trek en binnen een mum van tijd stond iedereen weer in de rij om een tweede keer op te scheppen. Je boft maar met zulke lieve koorouders! Daarna was het tijd om de tassen in te pakken. In sommige gevallen was dit een bereklus en duurde het iets langer dan gepland.

En toen was het tijd voor gekheid en spelletjes. Maria, Eline en Carlijn hadden iets leuks bedacht dat we nog even buiten hebben gedaan. Daarna hadden Eva en Judith een improvisatiespel bedacht dat voor veel hilariteit zorgden, en waarvan ik nog steeds vind dat mijn team had moeten winnen! Niks gelijkspel!! En na nog een teamspel van Carlijn en Eline kwam de verrassing van de avond. De 9 oudste choristers hadden namelijk onder leiding van Rosanne een a capella versie van ‘Don’t stop the music’ ingestudeerd. Roos kwam op het idee doordat ze in de film Pitch Perfect dit nummer in a capella versie hoorde. Voor de reis aan heeft ze dit uitgeschreven (vijfstemmig) en hebben ze het ingestudeerd. Wat een geweldige verrassing en wat hebben jullie dat knap uitgevoerd! We hebben het gelukkig op film vastgelegd.

Vrijdag 10 juli

Vrijdagmorgen was het erg vroeg dag, want we wilden om 08:15 uur vertrekken. Een negental choristers werden door hun ouders om 08:00 uur opgehaald. Een aantal ouders moesten al behoorlijk vroeg uit de veren om er op tijd te zijn. Nadat we afscheid hadden genomen en nog een mooi Engeland aandenken hadden gekregen, gingen we op pad. Het was druk op de weg en het bleef druk op de weg… Desalniettemin hadden de choristers er geen last van. Nadat we Inge, Lieke en Judith bij een parkeerplaats in Calais bij hun ouders hadden gebracht, konden wij door naar Roden. Een tussenstop bij de McDonalds in Breda was natuurlijk noodzakelijk en al helemaal traditie. Uiteindelijk waren de bussen rond 23:15 uur bij de Kapel.

We zijn met een stel geweldige kinderen op reis geweest en dankzij het team die zich elke dag voor 100% inzette voor deze meiden, kunnen we terugkijken op een prachtige ervaring. Anne, Rina, Daan, Annelies en Sietze: ontzettend bedankt voor jullie grote bijdrage!

 

Lees meer

Dinsdagavond 7 juli 2015

Beste allemaal,

Het is dinsdagavond en we zijn net weer terug bij de Jeugdherberg in Milton Keynes. We hebben net een fantastische evensong in Ely Catedral gehad. Het is hoogtijd om inhoudelijk wat meer te vertellen over dat waar we voor gekomen zijn: het zingen van de evensongs en een lunchconcert.

Zaterdagmiddag waren we te gast bij een dienst in Ely Cathedral waarvan het muzikale deel in handen van Sarah MacDonald en haar girl choristers was. We hadden gelukkig gereserveerde plaatsen, want het was druk in de kathedraal: er werden een tiental priesters ingewijd. Sarah waarschuwde ons nog dat het gesproken en gezongen woord niet helemaal in verhouding zou staan, maar toch was het zeer de moeite waard. De meiden van Ely Cathedral zijn gemiddeld wat ouder en zongen in deze dienst samen met de mannen van het kathedraalkoor. Een lastige Sanctus, Benedictus en Agnus Dei van Jonathan Dove werd met de grootste gemak neergezet. Een prachtige, ontspannen klank bleef mij bij. Ook ervaar je de ruimte (heel bijzonder!) heel anders dan wanneer je er gaat zitten en tot rust komt. Behalve de muziek, vallen dan ook de eeuwenoude tradities en gebruiken op hun plaats.

IMG_3757

We mochten onze spullen in de Canonry (verblijf van de girl choristers) laten. Toen we dit na de dienst op gingen halen, bleken de girl choristers van Ely net zo uitgelaten te zijn als de Nederlandse na een goede optreden. Wat ook bijzonder was: op het aankondigingsbord van het kosthuis stonden leuke en zeer herkenbare opmerkingen. Dingen als: niemand mag het dorp in voordat de kamers opgeruimd zijn, en, om 21.30 gaan de lampen uit en moeten alle tassen ingepakt zijn. Dit laatste, aangezien ze de volgende dag naar huis gingen voor de vakantie.

Zondagmiddag waren we te gast in St. Peter Mancroft in Norwich. We werden gastvrij ontvangen en dankzij Cees Langebeeke hingen de toga’s al klaar. We hebben ons omgekleed en zijn gaan repeteren. Sietze koos er voor om het orgel tegen de westwand te gebruiken voor alle begeleidingen. Dit orgel had veel meer mogelijkheden dan het (vrij kleine) koororgel. Aangezien de kerk niet overdreven groot was, was dit een goede optie. We hadden Magnificat en Nunc Dimittis in G van Peter Aston geprogrammeerd en dit bleek een goede keus te zijn geweest, want de Director of Music van St Peter Mancroft , Jody Butler, vertelde mij dat Aston aan de Universiteit van Norwich doceerde en haar nog had les gegeven. Hij is in 2013 overleden en ter nagedachtenis is er een herdenkingsconcert met veel van zijn muziek uitgevoerd met o.a. deze Magnificat en Nunc Dimittis. Deze kerk heeft een girls choir en een gemengd boys en girls choir. De term girls choir bleek echter nogal misleidend: de choristers zijn tussen de 15 en 25 jaar.

Kort voor de evensong werden we even bijgepraat over de gang van zaken rond de processie, recessie en andere logistieke zaken. Dit veroorzaakte wel wat spanning in de groep, want het was niet mogelijk om dit nog te voren te oefenen. En dan sta je klaar om de eerste evensong in Engeland te gaan zingen en krijg je wel even een brok in je keel. Het was een prachtige, geconcentreerde evensong met nog wel wat gespannen gezichtjes. Hoe gaat dit allemaal? Mooi om te merken dat de seniors de juniors meenemen en duidelijk een voorbeeldfunctie hadden. Na afloop spraken we veel enthousiaste mensen. Jody Butler gaf de girls een groot compliment en had het prachtig gevonden. De verger vroeg of we hier een wekelijkse traditie van konden maken… nou, wat mij betreft graag!

Maandag zou een drukke dag worden: vanaf 10.30 uur repetitie in Norwich Cathedral; 13.00 uur lunch concert; 13.45 uur processie en recessie oefenen met de verger; 15.45 uur repetitie voor de evensong; 17.30 uur evensong. Aan het eind van de dag voelde het een beetje alsof de kathedraal van ons was! We werden bij aankomst in een zeer moderne, lichte Song School gelaten. Daar hebben we ons omgekleed voor de repetitie. Voor het lunchconcert stonden we in de ‘nave’ (schip) van de kerk. Wat is het prachtig om in zo’n geweldige ruimte te musiceren. De klank krijgt vleugels. Op het programma stond o.a: Laudate Pueri en Veni Domine van Mendelssohn, Behold now praise the Lord van Harris, A Song of Wisdom en A Song of Peace van Stanford. Sietze heeft een grote improvisatie (Een vaste burcht) laten horen waarbij vooral de prachtige Engelse tongwerken een prominente rol speelden.

IMG_3727

Na het lunchconcert wachtte de verger ons op en in sneltreinvaart werd ons even uitgelegd en voorgedaan hoe het verloop van de dienst zou zijn. Na afloop trok ik mij even terug in een stil hoekje om de waterval van informatie te verwerken en vooral… op te schrijven. ’s Middags hadden we tijd om het allemaal te oefenen en dat gaf veel rust. Het was heel fijn zingen in het prachtige koor van deze kathedraal. Een van de mooiste ‘ choirs’ die ik ooit gezien heb. We hadden voor deze evensong Psalm 32, 33 en 34 op de liturgie staan. De meiden hadden op de heenreis in de bus de Psalmen al vast even doorgenomen en dat scheelde een heleboel, want dat uurtje repeteren in de ‘ choir stalls’ is heel snel voorbij. Verder stonden de Magnificat en Nunc Dimittis van Christopher Robinson en de Preces en Responses van Philip Moore op de liturgie. We hadden een bijzondere cantor die de afwijkende Preces en Responses van Moore kennelijk niet goed had voorbereid en van blad zingen was niet zijn sterkste kant… Jammer, maar heel knap van de choristers om toch de driestemmige inzetten zuiver te pakken na alternatieve slotnoten… Over het algemeen was het heerlijk musiceren en werden we uitvoerig bedankt na afloop. De spanning was al een stuk minder dan tijdens de eerste evensong en de girls zongen, liepen en bogen als doorgewinterde Engelse choristers. Een inspannende, maar zeer inspirerende dag.

 

Dinsdags maakten we de schuif van Jeugdherberg Blaxhall naar Milton Keynes: dit voelde als thuiskomen (bekend van de reis van 3 jaar geleden). Daarna gingen we op pad naar Ely Cathedral. Ook hier hingen de toga’s al weer klaar voor ons in de vrij krappe Song School. Terwijl Sietze het orgel verkende, namen wij de Preces en Responses van Herbert Sumsion al vast door. Daarna ontmoetten we de verger bij de ‘choir stalls’ en werd het logistieke deel van de dienst met ons doorgenomen. Vandaag zongen we o.a. de Canticles van Peter Aston en A Song of Wisdom van Stanford. Wat een indrukwekkende compositie is dat laatste toch. Vooral nu we konden genieten van een echt Engels orgel die met alle crescendo’s en diminuendo’s van het koor mee kon ‘ swellen’ . Over het algemeen zijn de diensten goed bezet: mede dankzij onze ‘ groupies’ (ouders) met wie we elke dag weer een blij weerzien hebben. Na de dienst kregen we een groot compliment van de Cantor: ‘ jullie hebben de lat heel hoog gelegd voor de visiting choirs die deze zomer nog na jullie komen. Ik durf nu al te zeggen dat jullie het beste visiting choir van dit seizoen zijn.’ Je zag de meiden groeien. Eén van de moeders van een chorister van Ely Cathedral sprak een aantal seniors aan om hun te bedanken en te complimenteren. Trouwens, we kwamen er zaterdag na de dienst door Sarah’s meiden achter dat er ook een Nederlands meisje op haar koor zit. Haar familie is verhuisd naar Engeland en zij heeft het hier geweldig naar haar zin. Toch maar een osudervergadering als we weer in Nederland zijn beleggen en kijken of ik 23 stellen ouders zo gek krijg om te emigreren….

 

Lees meer

Zondag 5 juli en maandag 6 juli 2015

Zaterdag zijn we ‘s middags vertrokken naar Ely. Nadat we hadden rondgekeken in de kathedraal en kennis maakten met het meisjeskoor van Sarah Macdonald, hebben we een ijsje gegeten in het centrum van Ely. De mevrouw van het ijsvehikel was erg blij dat ze 29 ijsjes kon verkopen. Nadat we de ijsjes hadden opgegeten moesten we al snel weer terug naar de kathedraal, de dienst begon al om 17.00 uur.

IMG_2899

De schrijvers van dit verslag (Daan en Annelies) kunnen geen verslag doen van hoe het was in de kathedraal. Helaas moesten wij buiten blijven zitten in de zon om op Hannah te passen. Erg jammer natuurlijk dat wij de dienst van bijna 2 uur niet konden meemaken. Overigens hebben we begrepen dat het een mooie dienst was en dat het koor van Sarah prachtig gezongen had.

IMG_2909

Na de dienst hebben we gepicknickt op het grasveld bij de kathedraal. Vervolgens zijn we terug gereden naar Blaxhall om lekker te gaan slapen. Dit keer zonder onweer.

Zondagochtend was het bathtime voor Hannah. Een zeer vindingrijke Rina vond een grote plastic box waar Hannah in paste en heerlijk in gebadderd heeft. Dit trok natuurlijk veel publiek. Daarna hebben we onze traditie voortgezet: BINGO! Deze keer supergoed geregeld door de oudste meiden. Ze hadden voor iedereen een leuk cadeautje gekocht (denk vooral aan Glow in the dark attributen en een scheetkussen…) . De “wisselhoed” is dit keer “gewonnen” door Mare!

’s Middags zijn we naar Norwich gegaan. Parkeren was een uitdaging, maar na 100 rondjes te hebben gereden op de parkeerplaats, waren uiteindelijk alle busjes geparkeerd. Ondertussen was de repetitie in volle gang. Op de gang zat een hele lieve oude dame die ons voorzag van kopjes Engelse thee (heel veel melk met een beetje sterke thee) en een biscuit. Na het repeteren zijn we gaan eten in Bill’s Restaurant. De meeste dames aten Bill’s Burger, en deze viel zeer goed in de smaak! Daarna volgde de evensong die zeer positief werd ontvangen door het publiek en de voorgangers. Ze willen voortaan het koor iedere week wel horen tijdens de evensong.

IMG_2965

Nadat we teruggereden waren naar Blaxhall gingen de jongere meiden naar bed en werd en door de oudere dames nog een potje geweerwolfd. Vervolgens werd het weer stil in de jeugdherberg… de weerwolf liet zich niet zien deze nacht…

 

Vanochtend zijn we vroeg opgestaan. Op het programma staat vandaag een lunchconcert en een evensong in Norwich Cathedral. Het lunchconcert is ondertussen geweest en het publiek was zeer enthousiast! Tijdens het orgelspel van Sietze viel Hannah in een diepe slaap. We gaan er maar van uit dat dit als een compliment moet worden gezien. Sietze gebruikte overigens alle aanwezige toeters en (letterlijk) bellen. Ook de meiden hebben prachtig gezongen en alles kwam tot zijn recht in de kathedraal. Om 14.00 uur konden we aanschuiven in het restaurant in de kerk voor een lekkere lasagne of een cottage pie.

IMG_2994

Op dit moment zijn de meiden aan het repeteren voor de evensong. Dit is bepaald geen sinecure: er moeten heel wat loopjes en routes door de kathedraal worden ingestudeerd.

 

Dit was het weer voor nu. Later meer!

Lees meer

Zaterdag 4 juli 2015

Het is zaterdagmorgen 09.45 uur en iedereen heeft net een heerlijk Engels ontbijtje op en zit nu (onvermijdelijk) te Weerwolven. Ja, dat is een heus werkwoord geworden binnen het koor. Ondanks de onweersbuien die over het idyllische Blaxhall trokken, werden alle 23 choristers vrolijk wakker vanmorgen. Van heimwee hebben we nog niets gemerkt. We waren ook wel moe, toen we na 13 uur onderweg te zijn geweest, bij de Jeugdherberg aankwamen. De weggetjes werden steeds smaller en de bebouwing steeds schaarser totdat we , vlak voor donker, op onze bestemming waren. Hulde aan Edith voor het uitzoeken van dit prachtige plekje. En, wat een luxe, alle bedden waren bij aankomst al opgemaakt!

engeland 1 194

engeland 1 197

Na een voorspoedige autoreis naar Hoek van Holland, gingen we aan boord van de indrukwekkende Stenaline boot. Wat een gevaarte is dat! 14 dekken, restaurants, bioscoop, winkels en een meneer in een rood pakje die ballonnen knoopte tot hondjes…. Maar helaas weinig zitplaatsen. Dat was niet erg, want buiten op het dek was het genieten van Afrikaanse temperaturen met een strak blauwe lucht. We vertrokken een uur later in verband met de stakingen in Caleigh. Er moest extra vracht geladen worden.

engeland 1 102

 

 

Maak je een rondje op de boot dan kom je overal en nergens choristers tegen. Eline en Martine zijn tatoeages aan het kleuren ( I love RGC) op de bovenarmen van menig meisje (en Sietze). Vera en Marije flaneren met zonnebril op het dek als echte Engelse landlady’s’ . Marin en Lieke zijn net 50/0 verslagen door Sanne in een quiz, want met de algemene kennis van de head chorister valt niet te spotten…. Of, zoals ze zelf zegt: ik weet weinig over een heleboel… Rosanne, Inge en Anne dartelen van de ene ruimte naar het andere en Roos heeft net een skisimulator ontdek. Een laatste Hollandse Euro erin en skiën maar. Net echt! Ilse is Maria aan het uitleggen hoe je een Rubik’s Cube op moet lossen. Judith, Vera en Yara bleken geweldig te zijn voor het entertainment van Hannah. Vooral de speeltjes van Judith zijn favoriet. Hannah ligt nu in een stil hoekje te slapen en vermaakt zich prima tot nu toe. Leuk met 23 zusjes op reis… dat wordt straks nog afkicken!

engeland 1 142

Rond 18.00 uur eten we even een patatje met salade of saucijzen broodje. Judith maakt de dappere keus om als enige Penne te bestellen. Kort na het eten verschijnt de Engelse kust al in zicht: een prachtig plaatje met glooiende heuvels ‘ and green meadows’ . We zijn er bijna! Als we van de boot af zijn, is het even goed je hoofd erbij houden: de busjes en Toyota hebben toch wel een afwijking naar rechts.

engeland 1 174

 

Lees meer

Maandagochtend 2 juni

IMG_4694

Lieve allemaal,
Het is 06:45 uur op maandag 2 juni. Dankzij koorvader Anne is iedereen, vrijwillig of niet, langzamerhand bezig om de oogjes te openen. Straks gaan we ontbijten, inpakken en dan zit de ‘Swiss experience‘ er op! We hopen rond 08:30 uur te rijden, want het zal wel erg druk zijn onderweg. We verwachten tussen 19:00 en 20:00 uur bij de Kapel te zijn waar iedereen zijn of haar dochter(s) weer innig in de armen mag sluiten. Via sms en de blog geven wel op tijd een exactere indicatie.
Zondagmorgen begon heerlijk rustig. Huize Dübendorf werd alleen geplaagd door snurkgeluidjes en de onvermijdelijke klokken tot even na achten. Ja, onvoorstelbaar, maar zelfs de jongsten vonden het wel even best. Na een rustig ontbijtje ging iedereen óf douchen óf huiswerk maken of al vast haar tas een beetje inpakken. Voor sommigen was dit laatste zo ongeveer een dagtaak (ik noem nu even geen namen… volgens mij kennen jullie je dochters goed genoeg…), want het is bepaald niet waar dat meisjes netter zouden zijn dan jongens… De douches waren in een gebouwtje verderop in de straat en koorvader Anne had de ‘schone’ taak als sleuteldrager om de heen en weer te lopen en op de girls te wachten. De rest van ons zat heerlijk in de zonnige tuin te lezen en ik was al vast de verschillende opstellingen (voor en achter in de kerk) aan het bedenken.
Een aantal meisjes was (blijkbaar) nog steeds aan het bedenken hoe ze Anne terug konden pakken voor de tuinslangervaring van een dag eerder. Yara mocht ( en wilde) de snode plan wel uitvoeren en het duurde niet lang voordat Anne een grote kan met koud water over zich heen kreeg! De E-reader van de achter hem zittende Daan is gelukkig net niet gesneuveld…
Om 12:00 uur hebben we met elkaar de mappen op volgorde gelegd, nog even een paar alternatieve Duitse samenzang teksten doorgenomen en een bovenstem aangeleerd.
Om 12:45 uur kregen we een heerlijke warme maaltijd, kip met rijst en een aardappelsaus, voorgeschoteld. We maakten weer dankbaar gebruik van de picknicktafels. Voor sommigen was dit iets te exotisch en werden er snel een paar broodjes knakworst opgewarmd.
De senior choristers hebben deze reis trouwens ontdekt dat je Weerwolfje ook in met een kleine groep met dubbelrollen kan spelen. Dat is het nu helemaal. Ja, ik kan er ook niets aan doen, maar Weerwolfje raakt zo langzamerhand een beetje vergroeid met dit koor. Ze verdwenen regelmatig ‘im Keller’ waar een kamer met zitbanken is.
Na de repetitie ’s middags werd alle haar gevlochten, gestrikt en opgetut. Claudia had de rol van Sylvia junior op zich genomen en binnen een mum van tijd zag iedereen er prachtig uit. Klokslag 17:00 uur liepen we in processie van ons verblijf naar de kerk. We namen onze plaats in op het orgelbalkon: de Evensong kon beginnen. Er waren lekker veel mensen! Volgens Daan staat een pdf van de liturgie op het blog. Na de introïtus gingen we in processie naar voren voor de Preces en de Psalmen. Tijdens een improvisatie van Sietze liepen we rustig naar boven voor het vervolg van de liturgie. De choristers hebben prachtig gezongen, waren goed geconcentreerd en hebben weer veel mensen blij gemaakt! Heerlijk om in zo een dankbare ruimte en met zo’n vocaal klinkend orgel te musiceren.
Na afloop van de Evensong hebben we een fotosessie gehad, onder andere om een goede foto voor het cd boekje te hebben. En toen was het natuurlijk feest… Er werd druk overlegd op alle slaapkamers wat de bonte avond moest opleveren en de girls hebben ons weer goed vermaakt: een quiz, een improvisatiespel, en een show, waarbij de perfecte date voor (arme) Daan werd gezocht. Het bleek dat koorvader Anne de beste match voor Daan zou zijn, maar ik durf niet te zeggen of dit uitslag enigszins gemanipuleerd is…. Daarna werd het tijd om het hogerop te zoeken, want ondertussen was het 22:30 uur. Het duurde nogal even voordat iedereen weer rustig was, maar ja, dat krijg je er van!
We kijken terug op een prachtige ervaring, een goed gelukte opname, mooie Evensong , veel gezelligheid en leuke uitjes. Dit allemaal dankzij jullie geweldige dochters en de hulp van Anne, Edith, Eric, Daan en Annelies. En Sietze, rots in de branding, niet te vergeten! We gaan nu inpakken en laten Huize Dübendorf dan (voorlopig?) weer achter ons. Op naar Nederland!
Sonja

Lees meer